Kijken en staren

Ik ben opgegroeid met een broertje dat blind is. Ook is zijn hoofd te klein in verhouding tot zijn lichaam.

Dat leidde vaak tot blikken en staren die ik moeilijk vond om te verdragen. Want ze zagen alleen iemand die afwijkt in uiterlijk van dat wat ze gewend waren. Niet wie hij is. Ik vraag me af waar de grens ligt tussen kijken, zien of staren. En wat wanneer is iets normaal?