De schoen in de boom

In de boom woonde een schoen
Het was zo gek. Het was zo raar
Ik keek omhoog. Zo niet gewoon.
Ik keek omhoog. En staarde maar

Oprecht vragen besloot ik toen.
Hoe begin je een gesprek?
En hij vertellen, over hoe het kwam
van hoe dit werd zijn plek;

“Het deed er niet toe wat ik wilde.
Niet dat ik het zelf besloot,
Moest altijd maar van hot naar her,
was niet dat ik ervan genoot

Helemaal op was ik, ik moest weg,
de weg naar de afvalbak
En hier zag ik een keuze, Volgen? Gaan?
Ik koos mijn eigen pad

Ik wilde voelen hoog, wilde voelen wind
Zien zoals de hoogste takken zien
Mijn eigen weg, in gedachten vaak gedaan
Ik wilde zijn zoals het voelde vrij

Laat mij zijn hier in mijn boom
tussen de takken en het blad
bij de vogels met hun lied
met mijn kijk op veld en stad”

En ik was stil en ik begreep
keek toen eens naar benee
Die schoenen aan mijn voet
Waren die dan wel tevree?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *